Μπορεί, για πολλούς λόγους, το Βρετανικό Εργατικό κόμμα να μην πηγαίνει καθόλου καλά. Μπορεί τα  στοιχεία κάποιων πρόσφατων δημοσκοπήσεων να μην αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας για την τύχη τους στις ερχόμενες εκλογές, ανεξάρτητα μάλιστα από το αν παραμείνει ο Γκόρντον Μπράουν στην ηγεσία ή όχι (Δείτε αυτή τη δημοσκόπηση της YouGov).  Μπορεί, επίσης, να  πέρασε κάποιος καιρός από την τελευταία αξιομνημόνευτη διαδικτυακή τους πρωτοβουλία. Όμως τα παραπάνω δεν τους εμπόδισαν να δημιουργήσουν ένα σεμιναριακού επιπέδου campaign landing page, στον επίσημο διαδικτυακό τους κόμβο,με αφορμή την συμπλήρωση 10 ετών από τότε που καθιέρωσαν τον Εθνικό Κατώτατο Μισθό (National Minimum Wage Act).

Η ιστοσελίδα http://www.labour.org.uk/minimumwage αποτελεί επιτομή για τη σωστή κατασκευή ενός landing page πολιτικής καμπάνιας για τους εξής 4 λόγους:

1. Αφορά ένα θέμα που απασχολεί κάθε ενήλικο πολίτη άμεσα, καθημερινά και προσωπικά. Τον μισθό του.

2. Απεικονίζει το μήνυμα με αριθμούς, με σαφή και έντονο τρόπο.

3. Χρησιμοποιεί ευρηματικά τον αμείλικτο κανόνα της σύγκρισης και απευθύνεται στη μνήμη των πολιτών.  Ο διαδραστικός μετρητής με την εξέλιξη του μισθού κατά την εκάστοτε τρέχουσα εβδομάδα ανάλογα με την πολιτική των δύο κομμάτων είναι κυριολεκτικά όλα τα λεφτά!

4. Συνδυάζει τα 3 παραπάνω με ένα καλογραμμένο viral email, με μια ενέργεια email sign up με στοχευμένο περιεχόμενο  και με επιπλέον εργαλεία όπως τον κώδικα για το widget του μετρητή και το απαραίτητο facebook group.

Με αυτά υπόψη θα μπορούσαμε να πούμε, αντιστρέφοντας το σλόγκαν μιας από τις πιο  επιτυχημένες  αφίσες στην ιστορία της  πολιτικής διαφήμισης (*) , πως “Οι Εργατικοί”  ή κάποιοι εκεί τέλος πάντων “δουλεύουν”.

* Αναφέρομαι στην αφίσα με τίτλο Labour isn’t Working που με τη βοήθεια της  Saatchi & Saatchi εξέδωσαν οι Συντηρητικοί για τους Εργατικούς το 1978.