You are currently browsing the category archive for the ‘Καμπάνιες’ category.
Έγραφα στο προηγούμενο άρθρο, αναλύοντας την προεκλογική καμπάνια της ΝΔ με τα παπαγαλάκια, για την ουσιαστική απουσία μηνύματος σε εκείνη τη σειρά των διαφημιστικών. Η ίδια απουσία παρατηρείται και στο δεκάλεπτο σπότ που ήδη προβάλεται. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι το “με σύμμαχο εσένα” είναι, όχι μόνο για την επικείμενη αναμέτρηση, εκτός τόπου και χρόνου ως μήνυμα. Είναι επίσης ο δραματικός τόνος που διαπνέει όλο το δεκάλεπτο και η απουσία αναφοράς στις πολιτικές της Ε.Ε που στηρίζει η ΝΔ. Ακόμα περισσότερο δεν υπάρχουν πουθενά οι υποψήφιοι που προτείνει το κυβερνών κόμμα να στείλει ο ελληνικός λαός στην ευρωβουλή με την ψήφο.
Το αντίθετο διαπιστώνει όποιος δει το αντίστοιχο δεκάλεπτο του ΠΑΣΟΚ για τις Ευρωεκλογές. Εκεί που η αναμέτρηση της 7ης Ιουνίου, οι προτεινόμενες πολιτικές στην ευρώπη σε σχέση με την Ελλάδα, οι υποψήφιοι για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προβάλλονται με θετικό τρόπο και συνέπεια.
Έχει γραφτεί και ειπωθεί πολλές φορές πως η μεγαλύτερη αδυναμία της διακυβέρνησης Καραμανλή ήταν η έλλειψη σχεδίου για τη χώρα, η παντελής απουσία ενός οραματικού εθνικού στόχου. Αντί αυτού είχαμε και έχουμε μια άνευ προηγουμένου για τα ελληνικά δεδομένα πρωτοκαθεδρία της επικοινωνίας έναντι της πολιτικής. Είναι ίσως τραγική ειρωνεία, αλλά αυτό που παρατηρούμε μέχρι τώρα στην καμπάνια της ΝΔ είναι μια κακή επικοινωνιακή στρατηγική σε όλα τα επίπεδα, να επιχειρεί να περισώσει ό,τι γίνεται να σωθεί από μια συνολικά αποτυχημένη πενταετή κυβερνητική θητεία.
Άν κάποιος δεν ήταν βέβαιος πως σε 13 μέρες έχουμε Ευρωεκλογές θα νόμιζε πως η ΝΔ μιλάει για άλλου τύπου εθνική αναμέτρηση. Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι η επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ κα Μ. Γιαννάκου προσπαθεί να απομακρύνει τη συζήτηση από το δίλημμα σοσιαλισμός η βαρβαρότητα το οποίο μπήκε στο επίκεντρο της ατζέντας με …πρωτοβουλία του κόμματός της.
Με τα πρώτα διαφημιστικά σποτάκια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για τις Ευρωεκλογές στον αέρα, μπορούμε να κάνουμε κάποιες αρχικές παρατηρήσεις για τα σποτάκια της ΝΔ που συζητήθηκαν εξαιτίας των παπαγάλων που εμφανίζονται σε αυτά.
Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η επικοινωνιακή πολιτική της ΝΔ είναι η επαπειλούμενη εκλογική της κατάρρευση πρός όφελος του ΠΑΣΟΚ και άλλων μικρότερων πολιτικών σχηματισμών. Η αποσυσπείρωση της εκλογικής της βάσης, για την οποία γίνεται τόσος λόγος στα ΜΜΕ, είναι απλά η άλλη όψη της διαφαινόμενης κατάρρευσης. Σαφώς οφείλεται σε καθαρά πολιτικούς λόγους αλλά όμως δεν συζητούνται, ακόμα, όσο θα έπρεπε. Το κυβερνών κόμμα θα προσπαθήσει με κάθε μέσο να αναχαιτίσει αυτές τις τάσεις αποσύνθεσης των κοινωνικών του συμμαχιών μέχρι την 7η Ιουνίου. Τα πρώτα σποτάκια της ΝΔ με τα παπαγαλάκια είχαν αυτό το σκοπό, αλλά είναι πολύ μακριά από το να τον πετύχουν.
Τα παπαγαλάκια ήταν ένα εξυπνακίστικο εύρημα στο οποίο εγλωβίστηκε το επιτελείο της ΝΔ στην προσπάθειά του να χρησιμοποιήσει μεν αρνητική διαφήμιση, χωρίς όμως να παρουσιάσει κάτι αντιπαθές ή εμφανώς άκομψο στο κοινό. Εγκλωβίστηκε γιατί το εξωπραγματικό του πράγματος με τους ομιλούντες παπαγάλους να καταδιώκουν τους πολίτες σαν από σκηνή των Πουλιών του Χίτσκοκ, υπονομεύει την ιδέα “Κάποιοι σου λένε ψέματα για να σε τρομοκρατήσουν” αφού το ίδιο το αναπαριστώμενο γεγονός δεν γίνεται πιστευτό. Δύο ακόμα σημεία κάνουν αρνητική εντύπωση. Το πρώτο είναι η επικοινωνιακά θολή κινούμενη γραφιστική εικόνα του δεύτερου μέρους των διαφημιστικών σπότ που μεταδίδει μια αίσθηση ανακατέματος και μη σταθερότητας που ομολογώ είναι ξένες με όσα είχαμε δει από καμπάνιες της ΝΔ το 2004 και 2007. Το δεύτερο, που προφανώς εξηγεί τα προαναφερόμενα, είναι η έλλειψη μηνύματος.
* Ο αρχικός τίτλος του άρθρου ήταν “Το’πε το΄πε ο παπαγάλος ότι θα νικήσει άλλος” όμως έκοψα τις 4 τελευταίες λέξεις όταν διαπίστωσα ότι για χάρη μιας ρίμας θα έπεφτα και εγώ στην παγίδα της χαριτωμενιάς που υπονομεύει το επιχείρημα.
γνωρίζοντας ότι θα τεθεί υπόψη των ηγετών των 20 πιο ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου που αντιπροσωπεύουν το 85% της παγκόσμιας παραγωγής, τι θα τους έλεγες; Πρόκειται για μια ακόμα διαδικτυακή δράση του βρετανικού εργατικού κόμματος ενόψει τις συνάντησης των ηγετών της G20 που θα γίνει στις 2 Απριλίου στο Λονδίνο με αφορμή την πιο βαθιά παγκόσμια οικονομική κρίση. Τα μηνύματα πρέπει να είναι έως 140 χαρακτήρες (200 περίπου λέξεις)
Έχοντας αναλύσει και παρακολουθήσει την επιδραστική πορεία της καμπάνιας και της πολιτικής ατζέντας του Μπαράκ Ομπάμα από την αρχή μέχρι σήμερα, με απασχολεί το περιεχόμενο της αλλαγής που θα φέρει στον τρόπο άσκησης πολιτικής καθώς αναλαμβάνει τα ηνία τη διακυβέρνησής των Η.Π.Α.
Αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον την εφαρμογή της ατζέντας Ομπάμα για την Τεχνολογία από την οποία παραθέτω το εξής επιλεγμένο απόσπασμα:
Create a Transparent and Connected Democracy
Open Up Government to its Citizens: The Bush Administration has been one of the most secretive, closed administrations in American history…An Obama presidency will use cutting-edge technologies to reverse this dynamic, creating a new level of transparency, accountability and participation for America’s citizens.
Αν σκεφθεί κανείς τις καινοτομίες που εισήγαγαν στην πολιτική επικοινωνία και στην οργάνωση μιας εκλογικής καμπάνιας ο Ομπάμα, οι συνεργάτες και το τεράστιο ανθρώπινο δίκτυο των υποστηρικτών του, οι προσδοκίες για την μετάβαση από την πολιτική καμπάνια 2.0 στην διακυβέρνηση 2.0 είναι πολλές.
Μια σημαντική πηγή για τις τρέχουσες πρωτοβουλίες και τις καλές πρακτικές στην διακυβέρνηση 2.0 είναι το wiki Government 2.0 του Mike Kujawsk. Εκεί μπορεί κανείς να βρει σε πίνακες, διάφορες πρωτοβουλίες διακυβέρνησης 2.0 στις Η.Π.Α , τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία. Σε ό,τι αφορά στις Η.Π.Α βλέπουμε σε αρκετές υπηρεσίες υπουργείων και άλλων δημόσιων φορέων την παροχή RSS, πρακτικές blogging, podcasting, videos και κάποια mashups. Επίσης υπάρχει και το Briefing 2.0 ένα κανάλι στο youtube αφιερωμένο σε συνεδρίες ερωτήσεων με βίντεο από τους πολίτες, στις οποίες απαντάει ο εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου εξωτερικών των Η.Π.Α Sean McCormack.
Όλα αυτά είναι καλοδεχούμενα ως πρακτικές. Ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου η συντηρητική, φοβική και σε θέματα ανοικτής πολιτικής, κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει τίποτα ουσιαστικό να επιδείξει στην πράξη, αλλά ούτε και ως πρόταση ή έστω απλή πρόθεση.
Οι προσδοκίες από τη διακυβέρνηση Ομπάμα έχουν θέσει ψηλά τον πήχη για το πραγματικό περιεχόμενο των αλλαγών στην εφαρμοσμένη του πολιτική. Η διαφάνεια, η συμμετοχή του πολίτη και η κοινωνική λογοδοσία είναι σύγχρονα πολιτικά αιτήματα που δεν θα καλυφθούν επαρκώς με μια επιφανειακή, σχεδόν μηχανιστική, αντίληψη υιοθέτησης δημοφιλών τεχνολογιών. Η σε όλα πετυχημένη στρατηγική της προσαρμοσμένης ενσωμάτωσης των social media στην προεκλογική πορεία του Ομπάμα θα είναι δύσκολο να επαναληφθεί στην διακυβέρνηση για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος είναι καθαρά πολιτικός και αφορά στη διαφορά κλίμακας των προβλημάτων και πολυπλοκότητας των αντικρουόμενων συμφερόντων ανάμεσα στην προεκλογική και την μελλοντική προεδρική περίοδο του Ομπάμα. Ο δεύτερος, ο τεχνικός, είναι ότι η διακυβέρνηση 2.0 είναι ένα πεδίο όπου το μέσο δεν αρκεί για να περάσει το μήνυμα.
- Το άρθρο αναρτήθηκε για πρώτη φορά στο kalimera.pasok.gr
- Η φωτογραφία είναι από το flickr
Πως θα αξιοποιήσει ο Obama το ανθρώπινο δίκτυο των υποστηρικτών που, σε μεγάλο βαθμό, του χάρισε μια δίχως προηγούμενο πολιτική δυναμική κατά τη σχεδόν διετή προεκλογική περίοδο;
Το θέμα έχει τεθεί ήδη από την πρώτη μέρα της εκλογής του. Το δίλημμα είναι αν τελικά θα συγχωνεύσει εκείνους που ‘έτρεξαν’ την καμπάνια του με τον κομματικό μηχανισμό των Δημοκρατικών. Ή αν θα διατηρήσουν την ανεξάρτητη οντότητά τους, οργανωμένοι γύρω από την πολιτική φυσιογνωμία του Ομπάμα.
Προς το παρόν ακούγονται εισηγήσεις και ζυγίζονται τα υπέρ και τα κατά της μιας και της άλλης επιλογής. Σύμφωνα με τους L.A Times οι σύμβουλοι του Ομπάμα που συνέβαλλαν στην δημιουργία του δικτύου, τάσσονται υπέρ της διαφύλαξης της ανεξαρτησίας του από τον κομματικό μηχανισμό. Το δίκτυο των υποστηρικτών του Ομπάμα συγκροτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από ιδεαλιστές που πίστεψαν το κάλεσμα για ρήξη με τον παλιό και διεφθαρμένο τρόπο άσκησης πολιτικής στην Ουάσιγκτον. Ο ενθουσιασμός αυτών των ανθρώπων για δράση είναι πολύ πιθανό να εξανεμιστεί αν εκλείψει το στοιχείο της πειθαρχημένης, αλλά εμπνευσμένης, αυτοοργάνωσης για χάρη της παραδοσιακής κομματικής καθοδήγησης.
Από την άλλη μεριά, ο εκλεγμένος πρόεδρος παραδοσιακά ένωνε τις δυνάμεις που απέκτησε στη διάρκεια της καμπάνιας του με το κόμμα. Είναι και αυτός ένας τρόπος να ανανεωθεί η κομματική βάση με νέο αίμα, πρακτικές και αντιλήψεις. Απλά δεν είναι καθόλου βέβαιο αν αυτή η επιλογή θα αποδώσει σε αυτή την περίπτωση. Αυτό γιατί ο Ομπάμα έφερε στην πολιτική στρώματα του πληθυσμού που παρέμεναν αποξενωμένα. Νέοι, αφροαμερικάνοι, λατίνοι, ανεξάρτητοι, ρεπουμπλικάνοι συνέρευσαν στο barackobama.com γιατί ασπάστηκαν την πολιτική ατζέντα και τον τρόπο εκφώνησής της από τον χαρισματικό Ομπάμα. Επομένως, η μαζική προσέλευση στις κάλπες, ο ενθουσιασμός των εθελοντών και οι τεχνολογικές καινοτομίες στην οργάνωσή τους είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής ατζέντας και της προσωπικότητας του νέου προέδρου των ΗΠΑ.
Το στοίχημα είναι η ενσωμάτωση του δικτύου των υποστηρικτών στο νέο ρόλο του Ομπάμα ως προέδρου των Η.Π.Α. Στο μεταβατικό διάστημα έως τον Ιανουάριο που θα τεθούν οι πρωτεραιότητες αλλά και το ύφος της νέας προεδρίας θα δωθεί απάντηση και σε αυτό το θέμα. Εμείς ελπίζουμε και αυτή τη φορά, όπως έγινε σε όλη τη διάρκεια της καμπάνιας του, η ενσωμάτωση αυτού του καινοτόμου ανθρώπινου δικτύου να είναι προσαρμοσμένη. Να σχεδιαστεί, δηλαδή, ώστε να αντανακλά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αλλά και να επεκτείνει στο πεδίο της άσκησης εφαρμοσμένης πολιτικής, τις δημιουργικές ιδιαιτερότητες του δικτύου και όχι απλά και μόνο για να εξυπηρετήσει παλαιάς κοπής κομματικές σκοπιμότητες.
Διαβάστε επίσης: Obama’s web 2.0 strategy: from campaigning to governing, part 1
-Η φωτογραφία είναι από το flickr
Ο Σεπτέμβριος είναι η εποχή των ετήσιων συνεδρίων για τα Βρετανικά Εργατικά Κόμματα. Το συνέδριο των Εργατικών τελείωσε ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται εκείνο των Συντηρητικών.
Ας δεχθούμε ότι τουλάχιστον οι μισοί επισκέπτες πολιτικών sites αποφασίζουν αν θα συνεχίσουν την πλοήγηση τους στα πρώτα 10 ” της παραμονής τους και ότι 1 στους 5 μένει λιγότερα από 10” σε αυτά.
Ας κοιτάξει κάποιος σήμερα(30/9/08) τους διαδικτυακούς τόπους των Εργατικών και των Συντηρητικών για 10 δευτερόλεπτα τον καθένα.
Η εντύπωση που θα αποκομίσει ο επισκέπτης των 10” στην περίπτωση των Εργατικών είναι η προσπάθεια αποδόμησης της εικόνας του David Cameron. Αυτή ορίζεται από σύντομες ερωτήσεις που υποτίθεται έχει το κοινό απέναντι του όπως π.χ “Ποιά τοπικά παιδικά κέντρα θα σταματήσεις να λειτουργείς;” οι οποίες αναγράφονται με έντονους και σχετικά ευμεγέθης χαρακτήρες επάνω σε ειδικά επιλεγμένες φωτογραφίες του σε ανεπαίσθητα αδέξιες πόζες. Αυτή η επιλογή προφανώς βασίζεται σε μια πάγια, εδώ και μήνες, τακτική των Εργατικών να πείσουν τους ψηφοφόρους που μετακινούνται μαζικά προς τους Συντηρητικούς ότι ο Κάμερον είναι απλά ένα προϊόν πολιτικών δημοσίων σχέσεων.
Από την άλλη μεριά, ο επισκέπτης που θα δει το site των Συντηρητικών για λιγότερα από 10” θα μείνει με την εντύπωση ενός θετικού, σύντομου και ευκολονόητου, σε συνθήκες περιορισμένης χρονικής προσοχής, μηνύματος όπως είναι το ‘Σχέδιο για Αλλαγή’
Εν συντομία, πάντα τα κομματικά sites θα επιτελούν πολλαπλές, όλο και πιο σύνθετες, λειτουργίες και θα απευθύνονται σε διάφορα κοινά. Η διερεύνηση του επισκέπτη των 10” και οι τρόποι μείωσης του ποσοστού τους επί του συνόλου συνιστά μια ακόμα πρόκληση για την πολιτική επικοινωνία στο διαδίκτυο.
Φανταστείτε πως θα ήταν η καθημερινότητα εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας αν είχαν πραγματικά ελεύθερη πρόσβαση στα Φ.Ε.Κ, σε νομοθετικές πράξεις της διοίκησης κ.ο.κ μέσα από μια πλατφόρμα με δυνατότητες σύνθετης και προσωποποιημένης αναζήτησης με RSS.
Πόσοι πόροι δημιουργικότητας, καινοτομίας και γνώσης θα απελευθερόνονταν αν καθένας είχε πλήρη και ανεμπόδιστη ηλεκτρονική πρόσβαση σε ανοικτά αρχεία με πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα; Ίσως αρκετοί για να ανέβαζαν την Ελλάδα, σε συνδυασμό με μια γενικότερη αλλαγή πολιτικής, αρκετές θέσεις στους αντίστοιχους δείκτες της παγκόσμιας κατάταξης.
Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής και μορφωτικής δραστηριότητας. Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.
Η πρωτοβουλία 4Δ (Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα) φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα παροχής από τους Δημόσιους φορείς πλήρους πρόσβασης στα δεδομένα που διαθέτουν και να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικό προσωπικό για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Διαβάστε περισσότερα για αυτή την πρωτοβουλία πολιτών εδώ.
Η Ελεύθερη πρόσβαση στα δημόσια δεδομένα είναι μεγάλο θέμα. Εκτείνεται από την ποιότητα λειτουργίας της σύγχρονης δημοκρατίας, έως την ανάπτυξη, την καινοτομία, τη γνώση αλλά και την καθημερινότητα όλων μας.
Αυτή η καμπάνια είναι μια ευκαιρία για τις πρώτες ελληνικές καλές πρακτικές.
Μπορεί, για πολλούς λόγους, το Βρετανικό Εργατικό κόμμα να μην πηγαίνει καθόλου καλά. Μπορεί τα στοιχεία κάποιων πρόσφατων δημοσκοπήσεων να μην αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας για την τύχη τους στις ερχόμενες εκλογές, ανεξάρτητα μάλιστα από το αν παραμείνει ο Γκόρντον Μπράουν στην ηγεσία ή όχι (Δείτε αυτή τη δημοσκόπηση της YouGov). Μπορεί, επίσης, να πέρασε 
κάποιος καιρός από την τελευταία αξιομνημόνευτη διαδικτυακή τους πρωτοβουλία. Όμως τα παραπάνω δεν τους εμπόδισαν να δημιουργήσουν ένα σεμιναριακού επιπέδου campaign landing page, στον επίσημο διαδικτυακό τους κόμβο,με αφορμή την συμπλήρωση 10 ετών από τότε που καθιέρωσαν τον Εθνικό Κατώτατο Μισθό (National Minimum Wage Act).
Η ιστοσελίδα http://www.labour.org.uk/minimumwage αποτελεί επιτομή για τη σωστή κατασκευή ενός landing page πολιτικής καμπάνιας για τους εξής 4 λόγους:
1. Αφορά ένα θέμα που απασχολεί κάθε ενήλικο πολίτη άμεσα, καθημερινά και προσωπικά. Τον μισθό του.
2. Απεικονίζει το μήνυμα με αριθμούς, με σαφή και έντονο τρόπο.
3. Χρησιμοποιεί ευρηματικά τον αμείλικτο κανόνα της σύγκρισης και απευθύνεται στη μνήμη των πολιτών. Ο διαδραστικός μετρητής με την εξέλιξη του μισθού κατά την εκάστοτε τρέχουσα εβδομάδα ανάλογα με την πολιτική των δύο κομμάτων είναι κυριολεκτικά όλα τα λεφτά!
4. Συνδυάζει τα 3 παραπάνω με ένα καλογραμμένο viral email, με μια ενέργεια email sign up με στοχευμένο περιεχόμενο και με επιπλέον εργαλεία όπως τον κώδικα για το widget του μετρητή και το απαραίτητο facebook group.
Με αυτά υπόψη θα μπορούσαμε να πούμε, αντιστρέφοντας το σλόγκαν μιας από τις πιο επιτυχημένες αφίσες στην ιστορία της πολιτικής διαφήμισης (*) , πως “Οι Εργατικοί” ή κάποιοι εκεί τέλος πάντων “δουλεύουν”.
* Αναφέρομαι στην αφίσα με τίτλο Labour isn’t Working που με τη βοήθεια της Saatchi & Saatchi εξέδωσαν οι Συντηρητικοί για τους Εργατικούς το 1978.
Ανάλαφρο βίντεο, online petition και ringtone σto firethelobbyists.com.
Ένα site του Campaign Money Watch που προτρέπει τους Αμερικανούς πολίτες να ζητήσουν από τον McCain να απομακρύνει τους συνεργάτες τους που ως λομπίστες προωθούν ζητήματα δικτατόρων, καταχραστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σκοτεινών ξένων συμφερόντων.
