Για την ιστορία

Την συζήτηση που προκάλεσε το επίμαχο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού παρακολουθώ στον τύπο και την μπλογκόσφαιρα. Πλήρη άποψη χωρίς να το έχω ακόμη στα χέρια μου δεν θέλω να εκφέρω. Το ΒΗΜΑ (28-1-07) φιλοξένησε , μεταξύ άλλων, άρθρο της Χριστίνας Κουλούρη και του Αντώνη Λιάκου. Η πρώτη έθεσε, με ευφυή ισορροπία, καλοδιατυπωμένες επιφυλάξεις για αμφότερες τις προσεγγίσεις συγγραφής της Ιστορίας, την «παραδοσιακή» και την «πολιτικώς ορθή». Ο δεύτερος στάθηκε στις ουσιαστικές ελλείψεις (ειδικευμένοι δάσκαλοι, ώρες, βιβλιοθήκες) που χρονίζουν στη διδασκαλία του μαθήματος.

Advertisement

Λίγη αυτογνωσία για την ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα παρακαλώ

Διάβασα τον εμπειρικό οδηγό επιβίωσης στην Μπλογκόσφαιρα και δηλώνω εντυπωσιασμένος απο την παράλειψη αναφοράς στην ψυχή της, που κατά την άποψη μου είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο. Δέχομαι πως ο οδηγός συντάχθηκε εν είδη κωδικοποίησης λαθεμένων επιλογών με σκοπό την απο εδώ και στο εξής αποφυγή τους. Απλά πιστεύω πως το στοίχημα για την ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα δεν είναι πρέπει να είναι η επιβίωση, αλλά η ουσιαστική της ανάπτυξη σε στέρεες βάσεις.

Σίγουρα πάντως ο οδηγός ανταποκρίνεται μια χαρά στην γενικότερη κατάσταση της ελληνικής μπλογκόσφαιρας στην οποία κυριαρχούν σαφώς η άγονη αντιπαράθεση, ο ναρκισσισμός, η απόλυτη εσωστρέφεια, η κακία, ο κιτρινισμός, ο φτηνός εντυπωσιασμός, το γλείψιμο και ο χωρίς νόημα διαγκωνισμός για τα πρωτεία αντί για τον ευγενή ανταγωνισμό για τη δημιουργία καλών πρακτικών οργάνωσης και λειτουργίας του νέου μέσου. Εξαιρέσεις υπάρχουν και θα υπάρξουν ακόμα περισσότερες. Αλλά πρέπει πρώτα να καταλάβουμε πως η υπαρκτή έως σήμερα μπλογκόσφαιρα είναι απότοκη της διόλου ευκαταφρόνητης ,όπως αποδεικνύεται, επίδρασης της εξω ιντερνετικής μιντιακής κουλτούρας των δημιουργών της. Βάλτε και την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε μιντιακής παιδείας και έχετε μπροστά σας την μιντιακή κουλτούρα του γενικού πληθυσμού που διαμορφώθηκε γρήγορα και γιγαντώθηκε τα τελευταία 18 χρόνια. Μόνο που τώρα μια μερίδα του μπορεί και μιλάει με τα καλούδια των νέων τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας και αμά λάχει λανσάρει και widgets.

Η γλώσσα της δημοσιογραφίας

Όσο και αν συχνά λησμονήται, είναι γνωστό πως η γλώσσα της δημοσιογραφικής σύνταξης δεν περιγράφει, έτσι απλά, μια αυθύπαρκτη πραγματικότητα. Η δημοσιογραφική γλώσσα λειτουργεί διαμεσολαβητικά. Με πολλούς τρόπους δομεί την πραγματικότητα που ‘αντικειμενικά’ και ‘αμερόληπτα’ καλείται να περιγράψει. Στις περισσότερες περιπτώσεις μαζί με το περιεχόμενο της είδησης μεταδίδεται αδιόρατα και κάτι ακόμα. Το ερμηνευτικό πλαίσιο του γεγονότος. Το οποίο σπάνια είναι άμοιρο ιδεολογικών καταβολών ή και αμέτοχο αξιολογικών κρίσεων.

Ας δούμε για παράδειγμα την κριτική ανάγνωση ορισμένων ειδήσεων του BBC online απο την ομάδα medialens για την οποία είχα ξανακάνει λόγο εδώ. Όπως συνηθίζουν, έστειλαν ένα email στον υπογράφων το επίμαχο άρθρο με συγκεκριμένες αιτιάσεις , λέξη προς λέξη, πάνω στο κείμενο. Αυτή τη φορά το θέμα αφορoύσε στη συνέχιση της παρεμβατικής Βρετανικής εξωτερικής πολιτικής. Προχωρώ στην απόδοση της πρώτης παραγράφου.

«Αγαπητέ Πόλ

Το σημερινό σου online άρθρο είναι κάπως περίεργο. Γράφεις ‘ Ο Tony Blair επιμένει πως η Βρετανία πρέπει να συνεχίσει να δείχνει τη βούληση να εξαπολύει στρατιωτικές παρεμβάσεις για ανθρωπιστικούς σκοπούς και μετά την αποχώρηση του απο την εξουσία’

Γιατί παίρνεις τοις μετρητοίς το επιχείρημα του Tony Blair ότι οι στρατιωτικές παρεμβάσεις είναι ‘ για ανθρωπιστικούς λόγους’; Αντί για εκείνο, γιατί δεν έγραψες ‘…να εξαπολύει στρατιωτικές παρεμβάσεις για ό,τι αποκαλεί «ανθρωπιστικούς λόγους»..’;

Μπορείτε να διαβάσετε την συνέχεια των αιτιάσεων, την απολογητική απάντηση του δημοσιογράφου και την εξέλιξη της σειράς των επιστολών εδώ.

Απόπειρα Μπλογκοκρισίας;

Μια περίεργη οργάνωση η grassrootsfreedom.com ,υποστήριξε πριν απο λίγο καιρό πως η Αμερικανική Γερουσία πρόκειται να θεσπίσει νομοθεσία που, μεταξύ άλλων, θα επιφυλάσει αστική και ποινική ευθύνη όσων bloggers παραλείψουν να εγγράφονται σε σχετικές λίστες και να αναφέρονται στην Ουάσιγκτον. Αυτό, όπως γράφεται και στην ανακοίνωση τους, γίνεται στη βάση της εξίσωσης της πολιτικής επικοινωνίας μέσω blogs και social media με το lobbying. Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο , λέγεται πως όσοι κάνουν πολιτικό blogging και έχουν περισσότερους απο 500 αναγνώστες πρέπει να εγγράφονται και να υποβάλουν αναφορές.

Ωστόσο αυτό φαίνεται πως δεν ισχύει σύμφωνα με το informationweek το οποίο υποστηρίζει πως το σχέδιο νόμου δεν κάνει καθόλου αναφορά σε blogs ή bloggers αφού καλύπτει πληρωμένες δραστηριότητες lobbying. Εάν αυτές πρακτικά περιλαμβάνουν και blogging είναι άλλο θέμα..

Νέα τάξη ψηφοφόρων;

Η ειδησεογραφική χρήση του διαδικτύου από Αμερικάνους πολίτες εντείνεται ποιοτικά και ποσοτικά, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του pewinternet . Το σπουδαιότερο εύρημα όμως αφορά τη νέα διαφαινόμενη τάξη των ψηφοφόρων εκείνων που συμμετέχουν ενεργά στην παραγωγή και διακίνηση διαδικτυακού εκλογικού περιεχομένου. Οι ιντερνετικά δραστήριοι αυτοί πολίτες αποτελούν το 23% όσων δηλώνουν πολιτική χρήση του διαδικτύου.

Brightcove vs YouTube

Στη brightcove βλέπει ο Steve Garfield ένα αναδυόμενο ανταγωνιστή της youtube με αφορμή τον μεγαλύτερο αριθμό προβολών του video Obama σε σύγκριση με εκείνο του Edwards  μέσω youtube.

Η ‘πεντακομματική’ Βουλή απαιτεί νέο μίγμα στρατηγικής

Το άρθρο του Ηλία Νικολακόπουλου στα Νέα σήμερα για το ενδεχόμενο πεντακομματικής Βουλής και τις περιπλοκές που αυτό συνεπάγεται για τη στρατηγική του πρώτου κόμματος εξαιτίας της ιδιαιτερότητας του εκλογικού νόμου.

Barack Obama

O Γερουσιαστής του Ιλινοϊς Barack Obama συνέστησε διερευνητική εκλογική επιτροπή για την  υποψηφιότητα του στις επικείμενες προκριματικές των Δημοκρατικών. Δείτε το σχετικό βίντεο

Barack Obama

Μαρία η Άσχημη στο παρά ΄5 μιας Ελλάδας του 2020

Είδα Μαρία η Άσχημη και στο καπάκι Παρά Πέντε και θυμήθηκα μια προ τετραετίας δημοσκόπηση της Kappa Research. Είχε δημοσιευθεί Ιούνιο του 2003, αφορούσε την Ελλάδα του 2020 και είχε ενδιαφέρουσες life style ερωτήσεις. Η επίμαχη, είχε περίπου έτσι. «Το 2020 πιστεύετε πως θα παίζονται ακόμα οι ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου;» Ήδη θα είστε προϊδεασμένοι για το αποτέλεσμα. 75% Ναι.

Που κολλάει αυτό με το ξεκίνημα του post. Στη διαπίστωση πως τα περισσότερα σίριαλ , ανεξαρτήτως ποιότητας και δημιουργικής προσέγγισης των συντελεστών, έχουν αναφορές σε πρότυπα και χαρακτήρες παλιών ελληνικών ταινιών. Μπολιάζουν τις σημερινές με αλλοτινές φόρμες.

Το Μαρία η Άσχημη για παράδειγμα είναι υβριδικό σίριαλ. Από τη μια το, αλά Ριτζ Φορεστερ, σκηνικό της εταιρίας και από την άλλη το, σαν παλιά ελληνική γειτονιά, οικογενειακό περιβάλλον της Μαρίας. Στο παρά ΄5 χθες το ασπρόμαυρο όνειρο της Ζουμπουλίας είχε και αυτό τις παραπομπές του. Η νοσταλγική διάθεση παρέχεται ποικιλοτρόπως σε όσους την αποζητούν. Τι συνείδηση χρονικότητας είναι αυτή που όλο επιστρέφει;

Τι λέτε κύριε Barack Obama?

Άκρως ενδιαφέρον το ρεπορτάζ των Φακέλων που παρουσίαστηκε την 16η Ιανουαρίου στο MEGA. Πολύ καλή επιλογή μαρτυριών και περιπτώσεων που ανέδειξαν καθημερινές όψεις του κοινωνικού αδιεξόδου που προκάλεσε ο πόλεμος. H Αμερικανική κοινή γνώμη αρχίζει να αντιδρά, όπως φάνηκε απο την εκπομπή. Πολύ αργά θα προσέθεταν πολλοί και θα είχαν μεγάλο δίκιο. Εδώ όμως ίσως αρχίζει να γίνεται διακριτικά αισθητή μια ποιοτική αλλαγή που διαφέρει απο την κάθετη πτώση του προέδρου Β και των επιλογών του. Αυτή μπορεί να έχει να κάνει με μια ιδιότυπη ωρίμανση της Αμερικανικής κοινής γνώμης σε όρους επαναφοράς του κοινού νού αλλά και παραγωγικής εξωστρέφειας. Τι έχετε να πείτε κύριε Barack Obama?