Ο Cameron, o Καραμανλής και οι δύο βάρκες.

Οι Βρετανοί συντηρητικοί βρίσκονται να προηγούνται στις δημοσκοπήσεις, έπειτα από αρκετά χρόνια στην αντιπολίτευση. Για αυτό το γεγονός, εκτός από την φθορά από τα 11 συνεχή χρόνια των Εργατικών και την δυσαρέσκεια απέναντι στον Blair, πολλά πρέπει για να πιστωθούν στον David Cameron. Ο νεαρός αρχηγός των συντηρητικών επισταμένως οικειοποιείται τα «καλύτερα ρούχα» του αντιπάλου του εμφανίζοντας ιδιαίτερα εκσυγχρονιστικές, για τα δεδομένα του κόμματος του, αντιλήψεις. Για αυτό συχνά τον αποκαλούν και “Tory Blair”.

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC,  παρατηρείται πλέον μια σαφής αλλαγή τόνου στις τοποθετήσεις του, εξαιτίας της ανασφάλειας που δημιουργείται σε παραδοσιακούς υποστηρικτές του κόμματος που θα τον ήθελαν περισσότερο σκληρό σε κάποια θέματα.

 

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον το project Cameron εντός του 2007. Πολύ περισσότερο που όσο περνάει ο καιρός απομακρύνεται το μίγμα ευχάριστης έκπληξης  και μουδιάσματος με το οποίο τον υποδέχθηκε το διευρυμένο, πλέον, δυνητικό εκλογικό ακροατήριο. Καθώς σε λίγο θα μένουν δυο χρόνια για τις εκλογές θα πρέπει να αποδείξει την επιδεξιότητα του στο να πατάει σε δύο βάρκες. Με ζητούμενο, λοιπόν, τους επιδέξιους επικοινωνιακούς χειρισμούς προκύπτει ένα ερώτημα. Τι θα είχαν να διδαχθούν ο Cameron και οι Συντηρητικοί από το project Καραμανλή και Νέας Δημοκρατίας;

Advertisement

Πολιτική, πολιτικοί και Web 2.0

Η ραγδαία έλευση του Web 2.0 με την ανάπτυξη διαδικτυακών εργαλείων και υπηρεσιών όπως youtube, myspace, wikis, facebook και την όλο και πιο εκτεταμένη χρήση πολυμεσικών blogs (podcast blogs, vlogs) έχει συντελέσει στην αναζωπύρωση των συζητήσεων για την επίδραση του διαδικτύου στην πολιτική επικοινωνία και το μάρκετινγκ.

Αν επιχειρούσε κανείς να συνοψίσει την ειδοποιό διαφορά της σημερινής με την προ web 2.0 εποχή θα μπορούσε να πει πως οι σημερινές υπηρεσίες και εργαλεία αρχίζουν να προσομοιάζουν πιστότερα με όλο και περισσότερες ‘πραγματικές’ εξωιντερνετικές συμπεριφορές. Από τα παλιότερα meet ups στις προκριματικές των Αμερικανικών προεδρικών εκλογών του 2004, όπου δίκτυα υποστηρικτών οργάνωναν συναντήσεις σε διάφορα μέρη. Μέχρι ένα φιλικό διαδικτυακό σκούντημα στο facebook και τα εργαλεία παραγωγής και διάδοσης περιεχομένου από τους ίδιους τους χρήστες. Σε κάθε τομέα φαίνεται πως όσο η τεχνολογία εξελίσσεται οδηγούμαστε σε μια αμφίδρομη αφομοίωση της με τον φυσικό κόσμο.

Στην πολιτική επίδραση τώρα που μπορεί να έχει η χρήση της. Αυτή μπορεί να αξιολογηθεί κάθε φορά ανάλογα με το μέγεθος των εντυπώσεων και των αντιδράσεων που προκαλεί ένα διαδικτυακό γεγονός. Από την ικανότητα εισχώρησης τέτοιων θεμάτων στην agenda των παραδοσιακών ΜΜΕ. Από πολιτικές και οργανωτικές μεταβολές που μπορεί να οφείλονται στη χρήση της τεχνολογίας. Άφησα για το τέλος τον αντίκτυπο στην κάλπη γιατί αυτός θεωρώ πως θα εξακολουθεί να είναι – για απροσδιόριστο ακόμα χρονικό διάστημα- το αποτέλεσμα της αλλελεπίδρασης περισσότερων διεργασιών.

Σε ό,τι αφορά τώρα κάποια παραδείγματα, αναφέρω ορισμένα. Δείτε σχετικά με τον Conrad Burns στο youtube

Επίσης ενδιαφέρον έχει πως χρησιμοποιεί ο ανερχόμενος Barack Obama το facebook

Και η AlQaeda φαίνεται να χρησιμοποιεί αρκετά αποτελεσματικά το διαδίκτυο για την οργάνωση αυτού που λέγεται ως χαλαρό και άτυπο δίκτυο υποστηρικτών και συνεργατών. Δείτε αυτό.

Σύμφωνα με πρόσφατο ενημερωτικό μήνυμα από
politics online αξίζει να ψάξει κανείς για τη χρήση του myspace από τον Phil Angelides και του Facebook από Jim Webb. Ο πρώτος δημιούργησε μια βάση 7.600 φίλων, ενώ ο δεύτερος έκανε διαθέσιμο εκλογικό υλικό και βίντεο μέσω facebook.

Αναφορά επίσης οφείλουμε και στον έξυπνο κύριο webcameron
όπως και στην Angela Merkel
και στους Royal και Sarkozy