Η δημιουργία του κόσμου (Urizen)

Παραθέτω ένα απόσπασμα απο το άρθρο του Α.-Ι.Δ. Μεταξά «Η αποδυνάμωση των Βάθρων. Για ένα πολιτισμό της Αμφισβήτησης» στην Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, τχ 25, Μάιος 2005, Θεμέλιο.

«Ο πασίγνωστος Urizen του W.Blake, ο οριστής του κόσμου, στο γύρισμα του προπερασμένου αιώνα, αποτελεί μια καλλιτεχνική, φαινομενικά ανώδυνη, εικαστική ιδιορρυθμία. Στην πραγματικότητα συνιστά μια προφητική ειδοποίηση για τις επερχόμενες στρεβλωτικές εφαρμογές του ορθολογισμού. Το έργο αμφισβητεί την κοινωνική ωφελιμότητα που μπορεί να έχει η αποθεωτική, «θρησκειοποιημένη» και συνεπώς ασχολίαστη εμπιστοσύνη σε ένα τρόπο σκέψης που μετρά και καθορίζει το κόσμο με έναν …διαβήτη. Με ένα όργανο δηλαδή τέτοιας απαράμιλλης ακρίβειας που δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την ανθρώπινη, σχετική αλήθεια.

Ένα τέτοιο εργαλείο για ένα τόσο αψεγάδιαστο καθορισμό του κόσμου δεν μπορεί να το χειρίζεται παρά μια …διαβολική ύπαρξη, μια διαβάλουσα δύναμη. Γι’ αυτό και το παριστάμενο ον δεν είναι ο Θεός αλλά η ψευδόμορφη εκδοχή του. Το έργο καταγγέλει τη μανία προς τελειοποίηση που στα επόμενα χρόνια θα καταλάβει μια κοινωνία γοητευμένη απο τα μηχανολογικά τότε επιτεύγματα της. Τελειοποίηση που, όμως, αυτονομημένη απο κάθε ανθρώπινη ανησυχία και υποστηριζόμενη απο μια μορφωτική υπερειδίκευση , κοινωνικά ακόμη πιο αποκομμένη απο τους πολλούς ανθρώπους, παράγει μια αίσθηση τεχνικής υπεροχής και διανοητικής υπεροψίας. Μοιραία αυτή η τελευταία οδηγεί στον πόλεμο.»

Πραγματικά είναι εντυπωσιακό να σκεφτεί κανείς πόσες φορές έχει συμβεί αυτό που περιγράφεται παραπάνω σε μικρά και μεγάλα της ιστορίας.

[UPDATE 1: Θυμήθηκα αυτό το πόστ συζητώντας με τον Θανάση τον Πρίφτη  για τη συνέντευξη του Δημήτρη Αχλιόπιτα στον Ματθαίο Τσιμιτάκη. ]

[UPDATE 2 : Ξαναθυμήθηκα αυτό το πόστ παρακολουθώντας με μεγάλο ενδιαφέρον τη συζήτηση κυρίως ανάμεσα στον Στέφανο και τον Ανδρέα που γίνεται εδώ:http://etherpad.com/opengov με αφορμή τις προτάσεις της κοινότητας για την βελτίωση του http://www.opengov.gr . Αναρωτιέμαι, τι είναι άραγε ποιο επαναστατικό, να καταγγείλουμε με όποιο τρόπο νομίζουμε καλύτερα την απόσταση μιας δουλειάς από το ‘τέλειο’ ή τη μανία πρός τελειοποίηση και τα βαθιά και διαρκώς επαναλαμβανόμενα ελλείματα κατανόησης σε επίπεδο πολύπλοκων ανθρώπινων σχέσεων που την προκαλούν και την αναπαράγουν;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s