Για μια δημοκρατική αξιολόγηση της Ιστορίας

 

Μόλις έλαβα το εβδομαδιαίο ενημερωτικό δελτίο της Ένωσης Πολιτών για την Παρέβαση που μεταξύ άλλων παραθέτει ένα αρχείο με υπογραφές πανεπιστημιακών σχετικά με την υπόθεση της αξιολόγησης του βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ τάξης του δημοτικού. Το κείμενο αναφέρει τα παρακάτω.

«Παρακολουθούμε με ανησυχία την επιστημονικά ατεκμηρίωτη και ιδεολογικά χρωματισμένη αντίδραση προς το νέο σχολικό εγχειρίδιο της ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού. Επειδή υπερασπιζόμαστε την ελευθερία της έρευνας και του επιστημονικού διαλόγου, στο πλαίσιο του οποίου είναι θεμιτή και εποικοδομητική η κριτική, ζητούμε το βιβλίο να παραμείνει στα σχολεία και να αξιολογηθεί μέσα απο διαδικασίες διαφανείς, έγκυρες και δημοκρατικές. Διορθώσεις ή παρεμβάσεις στο κείμενο του σχολικού εγχειριδίου δεν νοείται να γίνονται με πολιτική εντολή, βάσει ατεκμηρίωτων διαμαρτυριών και κατά παράβαση κάθε επιστημονικής δεοντολογίας»


Advertisement

Μηχανισμοί δυσφήμησης

Οι σκανδαλώδεις πτυχές του κόσμου της πολιτικής – υπαρκτές ή μη, περισσότερο ή λιγότερο επινοημένες- απολαμβάνουν προνομιακή κάλυψη απο τα ΜΜΕ. Αρκεί και μόνο η υποψία σκανδάλου ή πολλές φορές ακόμα και μια λανθάνουσα οσμή για να έρθει ένα θέμα στην επικαιρότητα και να παραμείνει μέχρι να υπερεξαντληθεί η δημοσιογραφική του αξία.

Σκανδαλοθηρία και ανάλαφρη διάθεση συνιστούν τις επικρατούσες επικοινωνιακές συνθήκες στον κόσμο των ΜΜΕ, κυρίως της τηλεόρασης αλλά όχι μόνο. Η εκτιμώμενη δημοσιογραφική αξία ενός θέματος ανεβαίνει κατακόρυφα όταν σε αυτό εμπλέκονται και  πολιτικά πρόσωπα. Τέτοια θέματα φέρνουν στο προσκήνιο ηθικά αμφιλεγόμενες προσωπικές επιλογές των πρωταγωνιστών. Οι πολιτικές διαστάσεις τέτοιων υποθέσεων όχι μόνο δεν είναι αμελητέες. Αλλά με δεδομένο το παρατεταμένο διάστημα των μοντέρνων προεκλογικών εκστρατειών στις δυτικές δημοκρατίες, έχουν και εκλογικό κόστος για πρόσωπα και παρατάξεις.

Όλα αυτά τα έχουν πολύ καλά κατά νου τα πολιτικά επιτελεία. Ειδικά όσα είναι επιφορτισμένα με την έρευνα ανταγωνισμού. Αυτός ο τομέας τείνει όλο και περισσότερο να εξελιχθεί αποκλειστικά σε ένα μηχανισμό περίτεχνης διασποράς βλαπτικών φημών και ανακίνησης ‘σκοτεινών’ ιστοριών για τον αντίπαλο. Αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι μιας ολοκληρωμένης επικοινωνιακής στρατηγικής η με κάθε μέσο δυσφήμηση του αντιπάλου. Η επιτυχία τέτοιων επιχειρήσεων λίγη σχέση έχει με την αλήθεια του κατηγορητηρίου. Περισσότερο εξαρτάται απο την εικόνα και τις εντυπώσεις που προκαλεί στο κοινό των ΜΜΕ η εξέλιξη του θέματος, η αλληλουχία των ‘αποκαλύψεων’ και το σύνηθες όργιο των πιο απίθανων εικασιών.

Οι μηχανισμοί δυσφήμησης λειτουργούν στο δικό τους παρασκήνιο και μεθοδεύουν πως θα φέρουν στο προσκήνιο το παρασκήνιο των άλλων. Η άλλη όψη της δουλειάς τους είναι να διαχειρίζονται κρίσεις εξεουδετερόντας πλήγματα απο παρεμφερή χτυπήματα της άλλης μεριάς. Και σε αυτό το παιχνίδι, εννοείται,  χάνει όποιος δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένος.

Αν και υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα , αφορμή για το άρθρο στάθηκαν οι παρακάτω σύνδεσμοι.