Iστορίες του διπλανού τραπεζιού

Iστορίες του διπλανού τραπεζιού

Τη μια φορά είναι λέει 0,2%, η διαφορά, την άλλη 2,3%…αφού κάθε εταιρία πάει σε περιοχές που ξέρει από πριν πως ψηφίζουν, τι περιμένεις μωρέ..;

Αυτά περίπου άκουσα ακούσια να λέγονται σε διπλανό τραπέζι εστιατορίου. Δεν έχει σημασία που και πότε.

Αυτό που έχει σημασία είναι η διαφαινόμενη δυσπιστία με την οποία πλέον αντιμετωπίζουν οι πολίτες τις δημοσκοπήσεις. Έχει σημασία η κριτική δυσπιστία των πολιτών. Γιατί δείχνει τα όρια των χειραγωγικών χρήσεων των δημοσκοπήσεων. Η δυσπιστία προφανώς πηγάζει από την εξοικείωση του πληθυσμού με τις δημoσκοπήσεις ως τέτοιες, αλλά κυρίως από τον τρόπο που υπέρ-προβάλλονται διαμέσου των ΜΜΕ.

Αυτές τις μέρες γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά για προπαγανδιστικές και αντιεπιστημονικές αναγνώσεις δημοσκοπήσεων, μέχρι και περί πολέμου των εταιριών για το πελατολόγιο ειπώθηκαν. Ελάχιστα ή σχεδόν τίποτα όμως δεν συζητήθηκε για το δια ταύτα.

Θα δούμε λοιπόν κάποια ουσιαστική προσπάθεια ρύθμισης του πεδίου ή το θέμα πάλι θα εξαντληθεί στο φοβικό και άκρως υποκριτικό μέτρο της μη δημοσίευσης ερευνών το τελευταίο δεκαπενθήμερο πριν από τις εκλογές;

Θα ξεφύγουν επιτέλους τα ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα από τον φετιχιστικό τρόπο παρουσίασης των δημοσκοπήσεων; Η μας αρέσει η παγκόσμια πρωτοτυπία των σχεδόν μονοθεματικών δελτίων και εκπομπών με πίτες, μπάρες και άλλα καλούδια της τηλοψίας;

Θα κάνουν κάτι οι άνθρωποι των ΜΜΕ για να ξεφύγουν από τις κουραστικές προπαγανδιστικές αναγνώσεις που, για να είναι ανταγωνιστικές, προκύπτουν από σκόπιμη επιλογή σχολιασμού διαφορετικών στοιχείων των ίδιων ερευνών από διαφορετικούς σχολιαστές; Ή θα συνεχίσουν να αδιαφορούν, με τα γνωστά κίνητρα, για το πόσο παρωχημένα media friendly είναι το ‘πολιτικό’ τηλεοπτικό προϊόν αυτού του είδους;

Θα τολμήσουν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων να πάρουν κάποια αυτονόητα μέτρα ουσιαστικής διαφάνειας όπως:

  • Να αναρτούν όλες τις ερωτήσεις- απαντήσεις των δημοσιευμένων ερευνών στον διαδικτυακό τους τόπο (Όσες έχουν διαδικτυακό τόπο)
  • Να περιλαμβάνουν περιγραφή της ακολουθούμενης μεθοδολογίας για το δείγμα, για τη διεξαγωγή, για όλες τις σταθμίσεις στην πρόθεση ψήφου και για τις εκτιμήσεις εκλογικής δύναμης των κομμάτων
  • Να περιλαμβάνουν σε όλους τους πίνακες το αστάθμιστο αποτέλεσμα της μέτρησης.

Όσο τίποτε από τα παραπάνω δεν γίνεται, συμβαίνει το εξής οξύμωρο. Από τη μια πολλοί επαγγελματίες της επικοινωνίας, άλλοι λιγότερο και πιο έντεχνα, άλλοι περισσότερο και πιο ‘μουράτα’, επαίρονται συχνά πως έχουν τη γνώση και τα μέσα διορατικής κατανόησης της κοινής γνώμης και έτσι, καθόλα θεμιτά, πουλάνε είτε τον έγκυρο δημοσιογραφικό σχολιασμό των διαθέσεων της, είτε τη χάραξη σωστής στρατηγικής για τους πελάτες τους. Από την άλλη όμως, στην πραγματικότητα της πιάτσας, όχι στον μικρόκοσμο, οι πολίτες που συγκροτούν την κοινή γνώμη, εκφράζουν με τη δική του κουλτούρα του ο καθένας , αιτήματα για την αναβάθμιση της δημόσιας επικοινωνίας. Άλλες φορές άμεσα, όπως κατά καιρούς εκφράζονται σε εφημερίδες, σε blog, σε δημόσιες και ιδιωτικές συνευρέσεις. Άλλες φορές το αίτημα το διαβάζει κανείς ανάμεσα στις προτάσεις, όπως συνέβη με τα λόγια των ανθρώπων του διπλανού τραπεζιού.

Και το χάσμα παρατείνεται. Και έτσι, η υπερπαραγωγή δημοσκοπήσεων παραμένει αναντίστοιχη με το αίτημα πραγματικής αναβάθμισης της δημόσιας επικοινωνίας που υπάρχει στη χώρα μας. Γιατί υπάρχει τέτοιο αίτημα. Δεν ανήκει στη βολονταριστική φαντασία κάποιων τάχα εξωκοινωνικών bloggers. Δεν ανήκει σε κάποια αδικαιολόγητα αισιόδοξη διάγνωση της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, που τόσο κοινότοπα χαρακτηρίζεται συντηρητική, γιατί άραγε; Μπορεί ένα τέτοιο αίτημα αναβάθμισης της επικοινωνίας να μην το λεν ακόμα τα ποιοτικά στοιχεία των ερευνών. Όμως υπάρχει και πρέπει να εκφραστεί.

Ημερίδα για blog, internet, εκλογές

Επαγγελματικές υποχρεώσεις θα με κρατήσουν μακριά από την ημερίδα για τα blogs, την κοινωνία πολιτών και τις ερχόμενες εκλογές που γίνεται στο King George. Εύχομαι να έχει κάθε επιτυχία. Και πιστεύω θα την έχει, αν κρίνει κανείς από τους ομιλητές και κυρίως από την ενέργεια που έχει βάλει ο Στάθης Χαϊκάλης στην διοργάνωση.

Πολλά ενδιαφέροντα μπορεί να συζητήσει κανείς γύρω από blog – πολιτική – εκλογές. Είχα σκοπό να έπαιρνα το λόγο για μια σύντομη τοποθέτηση. Θα την άρχιζα λοιπόν με το εξής ανέκδοτο:

Ένα μήνα μετά τις εκλογές του 2004. Το θέμα μιας επαγγελματικής σύσκεψης με τον πρόεδρο εταιρίας δημοσκοπήσεων ήταν η χάραξη επικοινωνιακής στρατηγικής για πολιτικό στέλεχος πρώτης γραμμής. Η κεντρική ιδέα ήταν πως «αυτός πρέπει να μιλάει για το μέλλον». Είπα να του προτείνουμε να κάνει blog. Εξήγησα τι ακριβώς είναι ένα blog και πόσα πράγματα κάνει με τη χρήση του ένας πολιτικός, όπως εκείνη την εποχή ο Tom Watson. Η ιδέα ξένισε τους παριστάμενους. Εν μέρει δικαιολογημένα. Εκείνη την εποχή δύσκολα γινόταν αντιληπτή η επίδραση ενός blog στην δημόσια παρουσία ενός πολιτικού. Αντίθετα, σήμερα, το σύστημα διαμεσολαβημένης (mediated) πολιτικής επικοινωνίας ευνοεί την άνθιση του φαινομένου. Σήμερα η τηλεόραση έχει θέμα τα blogs. Χθες ο άγνωστος blogger (YOU) ήταν εξώφυλλο της χρονιάς στο TIME. Αύριο θα μετράμε και πάλι την απήχηση τους ανάλογα με τον αντίκτυπο που έχει στα άλλα μέσα αλλά και στην κοινωνία. Και καλά θα κάνουμε.

Μια άβολη αλήθεια

inconvenient truth

Έλαβα email από την Jan Sanders σχετικά με την ταινία  ‘An incovenient truth’ του Al Gore, ο οποίος βρίσκεται αυτό τον καιρό στην Ελλάδα για να διαδώσει μήνυμα αντιμετώπισης για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Η ταινία θα προβληθεί δύο φορές την Κυριακή 17 Ιουνίου, στις 11 το πρωϊ και στη 1 το μεσημέρι, στο Cine Σοφία που βρίσκεται στην οδό Ευσταθιάδη 2 στην Αργυρούπολη.

Η προβολή είναι με τη χορηγία των Democrats Abroad Greece και με την υποστήριξη της WWF Greece και του International Nature Network.

Είσοδος ελεύθερη, για να κρατήσετε καλές θέσεις e-mail truth@helada.org ή καλέστε 210-322-7463.


Ο Τάσος, φίλος της X-PSILIKATZOU

.. ως ένδειξη διαμαρτυρίας πέρασε πάνω από το ΤΖΙΠ που του έκλεινε το πέρασμα στο πεζοδρόμιο, και βρέθηκε, γιαυτό, στο κρατητήριο. Κατανοώ την αγανάκτηση και την ανάγκη για ‘ηχηρή’ διαμαρτυρία όταν, όπως είπε και ο Παναγιώτης , έχεις δίκιο.

Τάσο, και κάθε Τάσο που θέλεις να αλλάξεις τον  κόσμο, την επόμενη φορά βρες κάποιο πιο καλλιτεχνικό και τέλος πάντων δημιουργικό τρόπο χωρίς τέτοιο, δυσανάλογο, κόστος.

Τρόποι σίγουρα  υπάρχουν  ή μπορούν να βρεθούν. Αυτό που δεν είναι και τόσο σίγουρο είναι ό,τι θα τα καταφέρεις.

Πολιτικό χρήμα σε κοινή θέα

Δείτε τον διαδικτυακό τόπο opensecrets σχετικά με τη διακίνηση πολιτικού χρήματος στις ΗΠΑ και σκεφτείτε πόσο ενδιαφέρον θα είχε μια ανάλογη ΜΚΟ στην Ελλάδα.

Το πετ κοκ σκοτώνει

Ξεκίνησε σαν τοπικό πρόβλημα και τείνει να πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Δεν πέρασαν ούτε δύο χρόνια από τότε που οι κ. Σουφλιάς και Σιούφας έδωσαν άδεια για πιλοτική καύση πετ-κοκ (pet-coke) σε κεραμοποιείο της περιοχής Λάρισας.
Και είναι το πετ-κοκ παραπροϊόν της απόσταξης του πετρελαίου με αυξημένη περιεκτικότητα σε θείο που κατά την καύση του απελευθερώνει στην ατμόσφαιρα οξείδια του θείου και του άνθρακα, πολυαρωματικούς υδρογονάνθρακες, βαρέα μέταλλα (βανάδιο και νικέλιο), τέφρα, αναπνεύσιμα μικροσωματίδια κ.ά.

Σήμερα, το πετ-κοκ πέρα από τα ασβεστοκάμινα και τα τσιμεντάδικα όπου χρησιμοποιείται από χρόνια, καίγεται σε κεραμοποιεία στην Πελοπόννησο, την Αττική, την Κρήτη, τη Λάρισα και δεν ξέρουμε που αλλού. Σήμερα, δεκάδες καμινάδες ανά την Ελλάδα σκορπούν θάνατο γύρω τους.

Σε μια εποχή όπου εκατομμύρια άνθρωποι, οργανώσεις, επιστήμονες ανά τον κόσμο παλεύουν για να μειωθεί η χρήση ορυκτών καυσίμων, στη χώρα μας επιτρέπεται η χρήση τους από την πίσω πόρτα. Σήμερα όπου η κλιματική αλλαγή και το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι στην κορυφή των παγκόσμιων προβλημάτων, οι κύριοι Σουφλιάς και Σιούφας καρφώνουν το φέρετρο του πλανήτη χαμογελώντας υποκριτικά.

Αντέδρασε κι εσύ!

Μάθε αν καίγεται πετ-κοκ στην περιοχή σου.

Ύψωσε τη φωνή σου μαζί με όλους. Πες όχι στην χρήση του πετ-κοκ ως καύσιμου!

Χρησημοποιήσε το Banner στο blog σου!

Γιατί το πετ-κοκ σκοτώνει!

Σημείωση: Το εικαστικό έργο είναι του ζωγράφου Χρήστου Παπανικολάου