Το “Πως να ζήσουμε στον 21ο αιώνα” είναι ένα νέο project της ομάδας compass.
Μια αισιόδοξη προσπάθεια δημιουργίας  μιας προοδευτικής πολιτικής αφήγησης στις συνθήκες ζωής του 21ου αιώνα.  Η χώρα αναφοράς είναι η Μεγάλη Βρετανία αλλά διαβάζοντας κανείς το κείμενο εκπλήσσεται ευχάριστα καθώς διαπιστώνει ότι , τηρουμένων κάποιων ελάχιστων αναλογιών, τα περισσότερα θέματα, ο τρόπος και το ύφος προσέγγισης αφορούν και τη δική του καθημερινή ζωή μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Όπως λένε στο site το project θα εξελιχθεί με ένα ευρύ διαγωνισμό πολιτικών ιδεών με σκοπό να σχηματιστεί συλλογικά και με καινοτόμο τρόπο μια νέα προοδευτική συναίνεση για τα σύγχρονα πολιτικά ζητήματα.

Αξίζει να διαβαστεί όλο το κείμενο. Απλά παραθέτω ένα απόσπασμα που απο την πρώτη φορά που το διάβασα μου έκανε εντύπωση

New technology was supposed to liberate us with more leisure. But quality time is the one thing that we never have enough of. What we really crave is more time and space in our lives, so we can tell our children a bedtime story, spend time with family and friends, stop and talk to our neighbours, relax or get fit. A country renowned for its Sunday league football, book groups and pub quizzes increasingly finds itself snatching at precious moments, only being allowed time for those things that turn a profit; work and consumerism. Small wonder that as many as one in six of us will at some time suffer from anxiety or depression.

We cannot wait for our leaders to do it. It’s up to us to do it ourselves. There has always been a progressive consensus waiting to be assembled. It is time to make it happen.

Από τον τίτλο του άρθρου κατάλαβα ότι θα διάβαζα για την χώρα που τα τελευταία 4 χρόνια δείχνει τι σημαίνει προοδευτική πολιτική και κοινωνική αλλαγή στον 21ο αιώνα. Για την ακομπλεξάριστη Ισπανία που γνώρισα για λίγες μέρες από κοντά πριν ένα περίπου χρόνο, γράφει η Τέτα Παπαδοπούλου, στη σημερινή - 13/6/08 - Ελευθεροτυπία, το άρθρο “Η Ισπανία που δεν φοβάται” .

Αφού αναφερθώ σε αυτές τις τρεις χαρακτηριστικές αλλαγές της Νέας Ισπανίας, με διαφορετική ωστόσο σειρά, θα ξετυλίξω κάποιες σκέψεις .

Πρώτον, η αναμόρφωση της Αριστεράς. Σήμερα στην Ισπανία η Αριστερά δεν δυσκολεύεται να πει ότι είναι φιλελεύθερη. Απεναντίας. Και φυσικά δεν μηρυκάζει - αυτό που το πάς - τα φαντάσματα του παρελθόντος. Είμαστε σοσιαλιστές και φιλελεύθεροι”, τονίζει σε κάθε περίπτωση η συμπολίτευση.

Δεύτερον, η ασυμπλεγμάτιστη σχέση των Ισπανών με την παγκοσμιοποίηση. Σε αυτή τη νέα Ισπανία, η παγκοσμιοποίηση δεν εκλαμβάνεται ως κίνδυνος και απειλή, αλλά ως ευκαιρία (είπε κανείς τίποτε ;)

Τρίτον, η απελευθέρωση των ηθών. Και μάλιστα απελευθέρωση που προχωρά με μεγαλύτερη ταχύτητα από οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη…έτσι έγινε με τη νομιμοποίηση του γάμου των ομοφύλων, με τα προγράμματα για την αντιμετώπιση της οικογενειακής βίας..

Ο συγκροτημένα τολμηρός τρόπος αντιμετώπισης  πολιτικών , κοινωνικών,  πολιτιστικών ταμπού από τους Σοσιαλιστές του Θαπατέρο, είναι θαρρώ ο παράγοντας κλειδί αν θέλει κανείς να εξηγήσει το Ισπανικό παράδειγμα.

Στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα στον πλανήτη κυριάρχησε ο φόβος και η ανασφάλεια του νεοσυντηριτισμού σε όλο το αξιακό φάσμα. Τα κόμματα της Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας συνεχίζουν να περνούν βαθιά κρίση πολιτικής και αντιπροσώπευσης. Ανήμπορα να δώσουν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις στα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, συμπιέζονται εκλογικά και πολιτικά .  Από μια επικοινωνιακά αναβαπτισμένη δεξιά που ακόμα παίρνει πίσω το πολιτικό αίμα που στερήθηκε όταν το μοντέλο Κλίντον-Μπλέρ ηγεμόνευσε.  Και από την υπόλοιπη αριστερά που απωθεί την ώρα της ευθύνης, όσο βλέπει να κερδίζει έδαφος από τη ρητορεία της και την αναποτελεσματικότητα των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων.

Παραδείγματα αφθονούν στην Γαλλία, την Ιταλία, την Γερμανία και στην Ελλάδα. Πρόσφατο θύμα της κρίσης και το Βρετανικό Εργατικό κόμμα του Μπράουν που βλέπει τους τελευταίους οκτώ μήνες να παγιώνεται η υπεροχή της αντιπολίτευσης των συντηρητικών στις δημοσκοπήσεις.

Ζητείται λοιπόν πολιτική αισιοδοξία και ριζοσπαστικό πρόγραμμα αντιμετώπισης προβλημάτων όπως η φτώχεια, το περιβάλλον, ο ελεύθερος χρόνος, ο δημόσιος χώρος, η διαφθορά, η γνώση και η καινοτομία, η υγεία. Η σημερινή Ισπανία σαφώς και δεν έχει πετύχει λύσεις σε όλα αυτά. Εκπέμπει όμως αισιοδοξία με περιεχόμενο. Προσπαθεί χωρίς να εγκλωβίζεται σε φοβίες. Γιαυτό και πείθει.

Μέσα στο κουβάρι της στρατηγικής σύγχυσης, το νήμα για την ανάκαμψη των προοδευτικών σοσιαλιστικών κομμάτων είναι μια αισιόδοξη αφήγηση για τη ζώσα καθημερινότητα του πολίτη. Να προβάλουν με τόλμη ένα νέο πολιτικό σχέδιο. Να απαλλαγούν από κάποιες κατ΄επίφαση ιδεολογικές μάχες χαρακωμάτων χωρίς ουσία. Να εστιάσουν στο νέο περιεχόμενο του σχεδίου τους με χειρουργική ακρίβεια και χωρίς φόβο. Να εμπνεύσουν το στελεχικό τους προσωπικό σε όλες τις βαθμίδες να δουλέψει σε πραγματικά προοδευτικές λύσεις. Ήδη η αριστερή ομάδα πίεσης των Βρετανών Εργατικών Compass μιλάει για ευέλικτη εργασία με νόημα και για ρύθμιση του χρόνου εργασίας ώστε να δοθεί τέλος στην Βρετανική κουλτούρα των πολλών ωρών εργασίας.

Για να αποκτήσει ελκυστικό περιεχόμενο το νέο πολιτικό σχέδιο των προοδευτικών σοσιαλιστικών κομμάτων πρέπει αυτά να απαλλαγούν από ψευδοβεβαιότητες , φόβους και ενοχές του παρελθόντος. Προς το παρόν, η τόλμη της ασυμπλεγμάτιστης Ισπανίας του Θαπατέρο, δεν μεταδίδεται στα συγγενή κόμματα της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Πιθανών να χρειάζεται κάτι ακόμα για να αλλάξουν πορεία.  Κάποιος άνεμος από την άλλη μεριά του Ατλαντικού σαν και αυτό που πολλοί περιμένουν από τον Γενάρη του 2009, εφόσον ο Ομπάμα κερδίσει τον ερχόμενο Νοέμβρη.  Λέτε αυτός ο άνεμος και πάλι να αρκεί;

- Το άρθρο η Ισπανία που δεν φοβάται στην Ε

- Η φωτογραφία είναι από την επίσκεψη στα γραφεία του PSOE στη Μαδρίτη με αντιπροσωπία του ΠΑΣΟΚ τον Ιούλιο του 2007.

Αρχίζει να δημιουργείται κάτι σαν Κίνημα πολιτών που μοιράζεται χρησιμοποιημένα εισιτήρια αφήνοντας τα για άλλους επιβάτες είτε σε ακυρωτικά μηχανήματα ή στα πέριξ των σταθμών των αστικών συγκοινωνιών. Υπάρχει και σχετικό facebook group με συζητήσεις υπέρ και κατά της κίνησης.

Δεν βρίσκω λόγους εναντίωσης στη συγκεκριμένη μορφή αντίδρασης των πολιτών. Είναι μια υγιής αντίδραση σε ένα ανορθολογικό σύστημα αστικών συγκοινωνιών που πάσχει πολλά χρόνια. Τα επιχειρήματα περί διαφυγόντων κερδών από την πρακτική είναι αστεία, τη στιγμή που καθένας γνωρίζει ότι οι έλεγχοι σπανίζουν.

Η συγκεκριμένη μάλιστα κίνηση με το ενιαίο εισιτήριο με 1 1/2 ώρα διάρκεια έγινε με πρόχειρο επιχειρησιακό σχεδιασμό.

Παράδειγμα;

Στο εισιτήριο διαβάζουμε ..”Ισχύει για μια ή περισσότερες διαδρομές εντός 1 ώρας και 30 λεπτών” …” Επικυρώστε κατά την πρώτη επιβίβαση”

Κάποιος λοιπόν επικυρώνει στις 10.00, αποβιβάζεται στις 10.30 , κάνει μια δουλειά και μετεπιβιβάζεται σε άλλο μέσο στις 11.00. Το φτάσιμο στον προορισμό του θα διαρκέσει 45 λεπτά ,λόγω κίνησης, και ο εν λόγω επιβάτης ελέγχεται στις 11.40 , δηλαδή 10 μετά τη λήξη της ισχύος του εισιτηρίου του.

Τι γίνεται σε μια τέτοια περίπτωση;

Ο επιβάτης, ελλείψει δεύτερης ακύρωσης, δεν έχει άλλο τρόπο για να πείσει τον ελεγκτή ότι όντως χρησιμοποίησε για δεύτερη φορά το εισιτήριο εντός του διαστήματος ισχύος του. Μπορεί μόνο να διαπραγματευτεί αναμένοντας την κατανόηση του.

H άλλη εκδοχή είναι ότι ο φανταστικός μας επιβάτης έπρεπε να είναι με το ρολόι στο χέρι ώστε να ακυρώσει νέο εισιτήριο, όντας ήδη επιβάτης του μέσου, όταν πέρασε η μιάμιση ώρα.

Ό,τι και να ισχύει από τα δύο, ο λάθος σχεδιασμός είναι προφανής.  Επομένως, ένα μεγάλο ΝΑΙ στη πρακτική να μοιραζόμαστε τα χρησιμοποιημένα εισιτήριά μας με τυχαίους συμπολίτες μας, ιδιαίτερα όταν έχουμε κάνει κάποια μικρή διαδρομή.

Απορία: Γιατί άραγε να μην επανέλθει ο εισπράκτορας; Τα διαφυγόντα κέρδη θα εξαλείφονταν και οι εισπράξεις θα υπέρ επαρκούσαν για το κόστους του νέου προσωπικού.

του Obama όπου φίλοι και υποστηρικτές προτείνουν, τεκμηριώνουν και βαθμολογούν (digg like)

στρατηγικές επικοινωνίας, ιδέες προβολής και ό,τι σχετικό με τον αγώνα για το χρίσμα και την προεδρία.

ohboyobama

Oh Boy Obama is the unofficial campaign think-tank. Created by Obama supporters for the purpose of giving the Obama grassroots a platform to submit and vote on ideas to better the 2008 primary and general election campaign of Barack Obama. All supporters are welcome to contribute.

Ανάλαφρο βίντεο, online petition και ringtone σto firethelobbyists.com.

Ένα site του Campaign Money Watch που προτρέπει τους Αμερικανούς πολίτες να ζητήσουν από τον McCain να απομακρύνει τους συνεργάτες τους που ως λομπίστες προωθούν ζητήματα δικτατόρων, καταχραστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σκοτεινών ξένων συμφερόντων.

Φαίνεται πως δεν έχουμε πιάσει πάτο ακόμα ως χώρα. Έχουμε δρόμο ακόμα. Έτσι δείχνει η πρωτοφανής περίπτωση της διακοπής των εκπομπών ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’ και ‘Θεματική Βραδιά’ από την ΕΡΤ.

Το Σύνταγμα αναφέρεται στην προστασία από τη  λογοκρισία ως προληπτικό μέτρο εναντίον της ελευθερίας του τύπου. (Άρθρο 14, παρ. 2). Όμως ο διευθυντής της ΕΡΤ κ. Παναγόπουλος και το εποπτεύον του οργανισμού Υπουργείο Επικρατείας ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Πέρασαν από την ‘πρόληψη’ στην καταστολή.

Απέδειξαν με ένα ωμό, απολίτιστο θα έλεγε κανείς, τρόπο (Σημ: ο κ. Παναγόπουλος ανέφερε ως αιτία στον κ. Κούλογλου ότι η εκπομπή δεν του αρέσει…) πως μόνο τους μέλημα είναι ο απροκάλυπτος έλεγχος της πληροφόρησης, η ακατέργαστη προπαγάνδα, η χειραγώγηση σε ό,τι δεν τους αρέσει…

Ένας πάτος δίχως όρια. Τι επίτευγμα.

Διαβάστε περισσότερα στον διαδικτυακό τόπο της εκπομπής ‘Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα‘.

Διαδικτυακή διαβούλευση για νομοθεσία στη Utah με ενδιαφέρουσα μεθοδολογία και ανάλογες

λειτουργίες.

Δείτε τις οδηγίες.

1 Register here, if you haven’t already. It’s easy.
2 Go to your new Member Profile and rate the issues you care about.
3 Join the 3 Issues Groups you care most about.
4 Comment as much and as reasonably as you can.
5 Rate every piece of writing you agree with, using the 75-100% slider.
  (All ratings are positive. Just ignore what you don’t agree with.)
6 Invite others who agree with you and who will express ideas clearly and fairly.
7 Your home page is a place where you can write as much as you like. It’s a “blog”.
8 Comments you make anywhere on Politicopia appear on your blog.
9 Get your friends to add comments and to rate your articles highly.
POLITICOPIA

Μετά την μεγάλη σε έκταση πρόσφατη ήττα των Βρεταννών Εργατικών στις τοπικές εκλογές, διάβασα κάποιες από τις πρώτες αναλύσεις για τις πρωτοβουλίες που λέγεται ότι πρέπει να αναλάβει το κόμμα συνολικά για να αναστρέψει την πτωτική του πορεία. 

Ξεχωρίζω 5 στρατηγικής σημασίας σημεία από μια έρευνα που έγινε πριν τις εκλογές:

 

1. There are two overwhelming reasons that are contributing to the party’s troubles: the leadership and general fatigue after a decade in power.

2. Although the leadership may be to blame, talk of a change of leadership is unhelpful and unrealistic.

3. Almost nobody in the panel thinks the ’strength of opposition’ is a main reason for Labour’s troubles, so the party should not lose hope.

4. Don’t change policy direction, or abandon the battle for the centre ground: simply have fewer policies and to sell them better.

5. Attacking the Tories’ lack of experience and as substanceless PR men will be most effective.

 Από το Strategy Lab του Politics Home.

 

 

Ένας Αμερικανός σπουδαστής του Athens Centre βρίσκεται εδώ και λίγες μέρες σοβαρά τραυματισμένος στον Ευαγγελισμό. Η κατάσταση του είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και χρειάζεται επειγόντως αίμα.

Όσοι μπορείτε να τον βοηθήσετε δίνοντας αίμα στον Ευαγγελισμό , το όνομα του είναι Eric Stearns.

Η Αιμοδοσία βρίσκεται στον τρίτο όροφο του κτηρίου ΑΧΕΠΑ στον Ευαγγελισμού από την είσοδο της οδού Μαρασλή.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για ένα κόμμα ή ένα πολιτικό για να αξιοποιήσουν πολιτικά την τεχνολογία; Είναι ένα ερώτημα που έρχεται στο νου συνήθως πρώτα.Ένα άλλο ερώτημα που ακολουθεί είναι το ακριβώς ανάποδο. Ποια είναι η καλύτερη πολιτική που έχει να προτείνει ένα κόμμα ή ένας πολιτικός για θέματα τεχνολογίας;

Ανάλογα με τη θέση, τα κίνητρα και την τεχνογνωσία των εκάστοτε πολιτικών δρώντων έχουν δοθεί, δίνονται και πρόκειται να δοθούν ποικίλες απαντήσεις.

Στον παγκόσμιο ιστό και σε ένα βαθμό και στα άλλα ΜΜΕ, πληθαίνουν οι αναλύσεις για διαλειτουργικές τεχνολογικές πλατφόρμες, για έξυπνα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης και τη στρατηγική τους αξιοποίηση από κόμματα και πολιτικούς.

Με λίγο έξυπνο ψάξιμο και έναν κοινό υπολογισμό, καθένας μπορεί να προσεγγίσει το ποσοστό διείσδυσης του Barack Obama στο αμερικανικό κοινό του facebook. Θα το βρει γύρω στο 34%. Ο γερουσιαστής από το Ιλινόϊ έχει περίπου 725.397 φίλους , ενώ οι διαμένοντες στις ΗΠΑ που έχουν facebook ανέρχονται σε 21.238.44 . Από ό,τι γνωρίζω, με δεδομένο ότι υπάρχουν πάνω από 260.000 Έλληνες μέλη, κανείς Έλληνας πολιτικός που έχει λογαριασμό στο facebook δεν έχει διείσδυση που να ξεπερνά το 2%.

Τέτοιοι αριθμοί είναι που δίνουν έναυσμα σε αναλύσεις που προσθέτουν το πάντα αναγκαίο αλατοπίπερο πριν το λανσάρισμα νέων ψηφιακών προϊόντων και υπηρεσιών.

Όμως είναι και ένα τρίτο ερώτημα που αρχίζει να συντίθεται από ετερόκλητες κοινωνικές δυναμικές . Μπορεί ένα κόμμα , κάποιοι ή κάποιος πολιτικός να πετύχουν το 2 σε 1 με τα αρχικά ερωτήματα; Να προτείνουν, δηλαδή, πολιτική δημοσίου συμφέροντος για την τεχνολογία την οποία, παράλληλα, να αξιοποιούν για την διαχείριση της κοινωνικής τους επιρροής;

Από πάντα, αλλά ιδιαίτερα τα τελευταία είκοσι χρόνια, η τεχνολογία, η επιστήμη και η οικονομία, τρέχουν πολύ γρηγορότερα από τα κόμματα. Ακόμα και η κοινωνία, από την οποία προέρχονται άλλωστε , πολλές φορές είναι μπροστά από αυτά. Αυτές οι σχέσεις δεν αλλάζουν εύκολα. Όμως, το μοντέλο προσαρμογής των κομμάτων εξουσίας στη νέα επικοινωνιακή εποχή χρειάζεται να αλλάξει. Πρέπει να γίνει πιο ενεργητικό.

Διαβάζοντας το Odacity of Hope και το πρόγραμμα για την Τεχνολογία του Obama βλέπουμε κάποιες σοβαρές διαθέσεις αλλαγής παραδείγματος και μάλιστα στις ΗΠΑ.

Και στην Ελλάδα πάντως διαμορφώνεται ζήτηση για μια πολιτική επικοινωνία σε άλλη βάση από αυτή που έχουμε σήμερα. Που βρίσκεται αυτή η ζήτηση; Σε σπερματική μορφή υπάρχει στη δουλεία ορισμένων ομάδων εργασίας (is.pasok.gr, re-public, wikipolitics, mathe.ellak για να αναφέρουμε μόνο ορισμένες) που, ως ένα βαθμό, αποτελούν και το σκέλος της προσφοράς. Σε λανθάνουσα μορφή ανιχνεύεται στην δυσθυμία του εκλογικού σώματος και στον καταιγιστικών διαστάσεων αποδομητικό λόγο κάποιων bloggers.

Το που θα οδηγήσει η χημεία αυτού του μίγματος από πρωτοβουλίες και αντιφατικές κοινωνικές τάσεις θα εξαρτηθεί από την πολιτική έκφραση της ανάγκης για μια νέα σχέση πολιτικής, επικοινωνίας και τεχνολογίας. Το τρίτο ερώτημα αποτελεί μεγάλο στοίχημα, ιδίως για το ΠΑΣΟΚ. Αν απαντηθεί με προοδευτικούς πολιτικούς όρους μπορεί να φέρει την αλλαγή παραδείγματος.

 

del.icio.us

 

Ιούλιος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιούν    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031